مردم را از زيارت آن منع نمود و تهديد كرد كه هر كس از فرمانش سرپيچى نمايد ، او را با انواع شكنجه‌ها ، مجازات مىكند . همچنين زمين فدك را كه به سادات علوى ، بازگردانده بودند ؛ مصادره كرد . « 1 » ابوالفرج اصفهانى در كتاب مقاتل الطالبيين خود از كردار متوكل ، پرده برداشته و گفته است : متوكل ، نسبت به آل ابىطالب ( عليهم السلام ) ، سخت‌گير ، تند و خشن ، دقيق و حسّاس ، حسود و كينه توز و مشكوك و بدگمان بود و اتفاقاً ، وزير او « فتح بن خاقان » نيز در بدخواهى آنان ، با متوكل همدلى و همزبانى داشت و بدرفتارى با آل ابىطالب ( عليهم السلام ) را مىپسنديد . به همين جهت ، سخت‌گيرى بر آنان را به حدّى رساند كه در ميان زمامداران بنىعباس پيش از او ، سابقه نداشت . از جمله ، قبر امام حسين ( ع ) را زير و رو كرد و آثار آن را ، محو نمود و بر تمام راه‌هاى ورود زائران ، نگهبان گمارد تا هر زائرى را كه شناسايى كرده ، نزد او ببرند تا وى را با قتل يا حبس يا اعمال شاقّه ، مجازات نمايد . « 2 » ديگر تاريخ‌نويسان نيز از ابراز خشم و نفرت نسبت به كارهاى متوكل ، كوتاهى نكرده‌اند و هر يك از « طبرى » و « ابن اثير » در اين خصوص ، گفته‌اند : متوكل چنان بود كه نسبت به على بن ابىطالب ( ع ) و خاندان گرامىاش كينهء شديدى داشت و هرگاه به دوستدار على و خاندان وى ( عليهم السلام ) دست مىيافت ، جان و مالش را مىستاند . . . « 3 » « ابوالفداء » در نقل حوادث سال 236 ه ، همانند آن دو سخن گفته و آورده است :

--> ( 1 ) . تاريخ العرب ، صص 247 و 248 . ( 2 ) . مقاتل الطالبيين ، صص 203 و 204 . ( 3 ) . تاريخ طبرى و ابن اثير ، حوادث سال 236 ه .